Verdere oriëntatie

Zwangerschapsyoga
In de periode van mijn zwangerschap in 1985/1986 ben ik lessen in zwangerschapsyoga gaan volgen bij Gabriëlle Bruhn. Het is voor mij onvergetelijk geweest hoe liefdevol en tegelijkertijd hoe degelijk zij ons zwangere yogabeoefenaarsters heeft begeleid. Toentertijd was het nog tamelijk bijzonder om dit soort lessen te volgen.

Het bleek dat Gabriëlle was opgeleid in Hatha Yoga en in Yoga voor Zwangeren bij de Vereniging voor Universeel Denken Unide van Hans Wesseling. Zo grijpt de wereld in elkaar…

In september 1986 ben ik – na inmiddels jarenlang yogales bij Hans Wesseling te hebben gevolgd – aan zijn opleiding tot Yogadocent begonnen. 

Wat ik toen ter tijd voor mijzelf  in gedachten als een opkomende zon aan de horizon plaatste, heeft mij altijd veel inspiratie gegeven: de gestage ontplooiing als yogadocente. 

 

Verdere oriëntatie
Tijdens en natuurlijk ook na mijn opleiding (rond 1986-1994), ben ik mij ook bij andere docenten en stromingen gaan oriënteren, zoals Okido Yoga, Kashmir Yoga, Iyengar Yoga, Integrale Yoga.

Daarnaast verdiepte ik mij in het Soefisme zoals naar Europa gebracht door de Indiase mysticus Hazrat Inayat Kahn.

Er kwamen voortdurend leraren uit alle windstreken naar de bekende centra in Amsterdam, ook naar de Kosmos, het indertijd zo bekende spiritueel centrum aan de Prins Hendrikkade.

Er was een heerlijke tijd ingeluid: ik had het gevoel dat ik mijn bestemming had gevonden. Intussen las ik boeken over antroposofie en ik stapte over naar een antroposofische huisarts. Ik maakte kennis met acupunctuur, verslond boeken over astrologie (een in India als heilig beschouwde wetenschap), volgde een cursus in de werking van Bachremedies, at jarenlang zuiver macrobiotisch, ging werken in een natuurvoedingswinkel en deed op zaterdagen mijn boodschappen op de boerenmarkt. Later verdiepte ik mij in Reiki; daarna volgde ik een opleiding in het magnetiseren.

Toen mijn zoon 18 was, besloot ik twee maanden van huis te gaan, naar India, natuurlijk. Er zouden nog vele malen volgen; telkens weer keerde ik terug: vanuit mijn vaderland naar mijn moederland.

 

Sanskriet
Mijn wens Sanskriet te leren, is door de jaren heen langzaam in mij gegroeid. Ik was mij er eigenlijk maar half bewust van. Het leek mij namelijk zo’n onbereikbaar ideaal. Uiteindelijk kon ik er niet meer omheen. Na een jarenlange zoektocht vond ik tenslotte een Indiase leraar, die weliswaar nogal moeizaam en rommelig lesgaf, maar bij wie ik in een maand of zeven toch voldoende leerde om door middel van zelfstudie verder te kunnen gaan met het Sanskriet.

.

 

.

 

.

 

.